“หา? ปีศาจ? นี่นายเชื่อเรื่องเล่าอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ?”

“อืม เชื่อสิ”

“.............เอาจริงเหรอเนี่ย?”

“...ทำหน้าแบบนั้น….นายไม่เชื่อสินะ เฮ้อ...ก็พอจะเข้าใจอยู่หรอก แต่แค่เพราะนายไม่เคยเจอก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่มีอยู่จริงไม่ใช่เหรอ?”

 

ปีศาจ….หรือถ้าให้เรียกกันแบบชัดๆเลยก็คือ เมดูซ่า... ที่ชั้นกับเจ้าหมอนั่นทำการวิจัยมาด้วยกัน แต่ถึงจะพูดว่าทำมาด้วยกันก็ไม่เชิงเท่าไหร่ เพราะที่จริงก็มีแค่เขาที่แทบจะทำอยู่คนเดียวนั่นแหละ พวกเราก็คุยถูกคอกันอยู่หรอก แต่การที่คนจริงจังอย่างหมอนั่นมาเชื่อเรืองอะไรพวกนี้ได้สำหรับชั้นแล้วมันก็เหลือเชื่อจริงๆ แต่ก็เพราะอย่างนั้นชั้นถึงได้เกิดสนใจขึ้นมา ถึงตอนนี้เท่าที่จะทำได้ก็มีเพียงแค่คอยรวบรวมข้อมูลเท่านั้น

ที่จริงทำแบบนี้ไปที่จริงก็ไม่ได้ต่างจากนักโบราณคดีเท่าไหร่เลยนะ…


ชั้นคิดพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ ในตอนนี้ที่หมอนั่นบอกว่าเบื่อกับการที่ต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจนบอกว่าจะออกไปหาอะไรกิน ชั้นก็นั่งมองดูเอกสารที่วางกองพะเนินอยู่บนโต๊ะที่เต็มไปด้วย ถ้วยมาม่า ถุงขนมที่กินหมดแล้ว  ปากกา เครื่องเขียนที่วางอยู่ในกล่องที่ทับด้วยปึกกระดาษที่เป็นข้อมูลการวิจัย และของใช้อีกหลายๆอย่างเต็มไปหมด ก่อนจะหยิบกระดาษปึกหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดขึ้นมาไล่อ่านดู

“เมดูซ่า... สิ่งมีชีวิตลึกลับเล่าขานกันมาในเทพนิยายกรีก... สาวงามเลื่องชื่อที่ถูกสาป ให้ผมของเธอนั้นแปรเปลี่ยนกลายร่างเป็นงูนับไม่ถ้วน พร้อมกับสายตาที่ถ้าไปสบตากับใครเข้า คนๆนั้นก็จะกลายเป็นหิน มีอีกชื่อเรียกก็คือกอร์กอน เป็นแค่เรื่องเล่าที่เล่าต่อๆกันมาจนมาถึงในยุคนี้”

เท่าที่ข้อมูลรวบรวมมาได้ในตอนนี้ก็มีพวกเรื่องเล่า ที่แทบจะหาได้ทั่วไปตามอินเตอร์เน็ต แต่มันเป็นแค่ตำนานงั้นเหรอ? หรือมันมีอะไรมากกว่านั้น...

อะไรที่ทำให้นายตั้งใจค้นคว้าวิจัยถึงเรื่องของสัตว์ประหลาดตัวนี้ขนาดนั้น...

“หืม?...” ชั้นมองไปที่หนังสือเล่มหนึ่งที่วางไว้อยู่บนโต๊ะของเจ้านั่นพร้อมกับเอกสารอยู่ เทียบกับโต๊ะของชั้นแล้วโต๊ะของหมอนั่นดูสบายตากว่าเยอะ หนังสือที่นั่น ดูจากปกแล้วคงไม่พ้นว่าจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับพวกตำนานอะไรพวกนั้นอีกแน่ ชั้นลองเดินไปหยิบหนังสือขึ้นมาและเปิดมันออกมาดู ใบบันทึกวันที่ต้องคืนหนังสือติดมากับหน้าปกด้วย คงเป็นหนังสือที่ไปยืมมาจากห้องสมุดสินะ ชั้นเปิดหนังสือไล่ดูเล็กน้อยก่อนจะปิดมันลง พร้อมกับเบนความสนใจไปที่เอกสารที่อยู่บนโต๊ะนั้นแทน 

“เมื่อนานมาแล้ว มีเรื่องที่เล่าขานต่อๆกันมาไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ว่าในป่าลึกบนภูเขาที่เมือง xxx ว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ลึกลับอาศัยอยู่ ผู้คนต่างพากันหวาดกลัวต่อปีศาจตนนั้นและไม่กล้าเข้าไปใกล้ ใครก็ตามที่เข้าไปเจอกับมันก็ไม่ถูกพบอีกเลย”  

จะว่าไปที่เขียนอยู่ในนี้มัน...!  ชั้นวางเอกสารพวกนั้นลงทันทีและเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเองพร้อมกับรื้อ กระดาษปึกหนึ่งที่มีแนบหัวข้อข่าวจากหนังสือพิมพ์ที่ตัดออกมา หัวข้อข่าวในนั้นต่างก็เป็นข่าวลือกันทั่วอยู่ในตอนนี้ …..ข่าวของเด็กที่สูญหายไป

ชั้นเปิดดูและไล่เทียบ ช่วงเวลา และสถานที่สุดท้ายที่เด็กๆทุกคนหายไป ทุกคนต่างหายไปในสถานที่ใกล้เคียงกันหมด สถานที่ ที่ตรงกับเอกสารของบนโต๊ะหมอนั่นพอดี

“…..น่าสนใจดีนี่”


ชั้นยกมุมปากขึ้นยิ้มนิดหน่อยก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

Comment

Comment:

Tweet